บทที่ 112

"รบกวนช่วยไปเป็นเพื่อนหน่อยนะคะ"

อัญชนียิ้มบางๆ ที่มุมปาก

ความระแวดระวังภัยเป็นสิ่งที่พึงมีไม่ว่าจะอยู่ที่ใด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับศาสตราจารย์วุฒิผู้นี้ ซึ่งเนื้อแท้หาใช่คนซื่อสัตย์สุจริตแต่อย่างใด

"ไม่ต้องมาฉุดกระชาก ผมเดินเองได้!"

ศาสตราจารย์วุฒิไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจะปฏิบัติกับตนอย่างหยาบคายเช่นนี้ เ...